105 km | 5:39:39 | 18,5 km/h | 2690 hm | 138 hf/min
Een uurtje later dan gisteren komt er leven in kamer 1: Rossi duikt op uit de badkamer als diva / Keizer Nero (schrappen wat niet past) [1] . Boenske ziet er ook al iets minder fris uit… [2]
Vandaag staan er met de Tête de Rouge Gazon ( 11 km – 5 %), de Petit Drumont (5 km – 9 %) en de Col du Bramont (7km – 5 %) drie uit de kluiten gewassen beklimmingen op het programma… maar het ganse team heeft maar oog voor de kortste klim van de dag: de mythische Col du Page (1,5 km – 8,5 %).
De wat ?! De Col du Page? C’est quoi?? Wel, om dat uit te leggen moeten we bijna een jaar terugkeren naar 21 juni 2008. Toen behaalde ik op de Col du Page mijn eerste (en enige) overwinning op een Vogezencol. Het hoeft geen betoog dat ik daar toen zodanig veel trammalant rond gemaakt heb, dat de volslagen onbekende Col du Page stilaan de meest begeerde col van BMCT werd … terwijl gereputeerde cols als de Grand Ballon en Ballon d’Alsace gedegradeerd werden tot meelopers.
Toen het programma van dit jaar voorgesteld werd, blonken ieders oogjes toen de Col du Page opdook in “Rit 3″. Elke BMCT’er wil hier winnen… iedereen wil Meurten onttronen… al was het maar om niet opnieuw een volledig jaar gezeik over de Col du Page te moeten aanhoren!
En het steekspel begint reeds bij het ontbijt. Als een lid van een ander wielergroepje de eetzaal binnen komt met een trui van “Provinciaal Kampioen Antwerpen”, merk ik honend op: “Hoe belachelijk, ik rij toch ook niet rond met een truitje van Kampioen van de Col du Page!”.
Mark neemt onmiddellijk de handschoen op: “Ik zou toch 2008 op dat truitje laten zetten hoor, Wim!”
Hilariteit alom… maar ook een teken dat zelfs Mark de Col du Page aux sérieux neemt!
(Meer…)