Archief voor de ‘Vogezen 2007’ Categorie

01/07/2007: Einde van de expeditie

1 juli, 2007

Op zondagmorgen maakte BMCT zich op om afscheid te nemen van de Vogezen. Renners en begeleiders zetten hun krabbel op een wielertruitje bestemd voor de trofeeënzaal van Le Gros Chêne.

Om 10u werd de terugtocht naar Kortrijk aangevat. Rond het middaguur waren we in de buurt van Luxemburg-stad, zodat er beslist werd om daar een kleine pitstop in te lassen. Na een korte wandeling door het centrum van Luxemburg, viel ons oog op het terras van een sympathiek ogende pizzeria, gelegen op een vrolijk pleintje. Het hoeft geen betoog dat het eerste volwaardige middagmaal in 4 dagen smaakte als hemelse manna! Er werd zelfs een extra portie friet besteld om de laatste restjes Stroganoff-saus op te dippen.

Meer dan voldaan kuierden we achteraf nog eventjes door de stad [2] . We genoten van het uitzicht op de groene kloof die Luxemburg middendoor splijt. [3] [4] [5] [6] [7]

Een groepsfoto [8] en een kort edoch intens fertilisatieprogramma [9] [10] later, zochten we onze auto’s weer op om de onderbroken terugrit af te maken. 

foto’s

30/06/2007: Le Grand Ballon

30 juni, 2007

73 km | 3:35:00 | 20,372 km/h 

Op zaterdag stond met de beklimming van de Grand Ballon letterlijk en figuurlijk het hoogtepunt van de reis op het programma. Eerst zette de karavaan koers naar Remiremont, om bij de plaatselijke – uiterst sympathieke – fietsenmaker de ketting van Tonny te laten herstellen [1] . In een paar minuten (en voor de schappelijke prijs van 3 euro) werd de klus geklaard. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om een nieuw binnenbandje (mijn volledige voorraad werd opgebruikt tijdens de eerste rit) en een zonnebril (“De-Meest-Flashy-Zonnebril-Aan-Deze-Zijde-Van-De-Vogezen”) aan te schaffen.

(Meer…)

29/06/2007: 135 km door de Vogezen

29 juni, 2007

135 km | 6:28:00 | 20,876 km/h

Na een verkwikkende nachtrust en een stevig ontbijt stond BMCT weer paraat [1] [2] voor de eerste echte Vogezenrit over 120 km, gekruid met 3 échte cols (Col du Mont de Fourche, Col des Croix en Ballon de Servance) in de eerste 40 km. De rest van het parcours bestond uit “Vogezen-plat”, d.w.z. min of meer vlak met af en toe een fikse kuitenbijter van een kilometer of 3.

Na een korte fotoshoot [3] [4] [5] trokken we op pad [6] . We begonnen onze tocht met de redelijke spectaculaire afdaling naar Plombières-les-Bains over de Route d’Epinal (D63) – met een rotvaart kom je de brede weg (dalingspercentage 10%) afgestoven om dan flink remmend de scherpe bocht naar het kerkplein aan te snijden. Enkele kilometer buiten Plombière sloegen we linksaf op de D20 richting Val d’Ajol. Vanaf hier verliep de weg flink bergop, en werden we meteen overvallen door de onzekerheid van de klimmer-in-het-onbekende: hoe lang is deze klim? Wordt het nog steiler dan dit? Is dit reeds de Mont de Fourche, of is het een onbenoemde klim?

(Meer…)

28/06/2007: Vogezen, here we are!

28 juni, 2007

67,50 km | 2 :50 :00 | 23,8 km/h 

Donderdagmorgen trok de expeditie van het Bond Moyson Cycling Team richting Vogezen zich op gang. Na een voorspoedige reis – gekruid met een ommetje door Arlon voor volgwagen 2 – bereikten de Medishop-bestelwagen en de 2 personenwagens sportherberg “Le Gros Chêne”  [1]  [2]  [3]  [4] . De renners kregen een eerste mentale tik bij het zien van de helling “genre Muur van Hoei” (2 km, stijgingspercentage van 10%) die het centrum van Plombière-les-Bains scheidde van het plateau waarop de sportherberg ligt.

(Meer…)

27/06/2007: Met een compact naar de Vogezen

27 juni, 2007

Gisteravond heb ik mijn fiets achtergelaten bij Gino, en deze morgen om 8u sta ik terug in Oekene om mijn verbouwde rijwiel op te pikken. En het moet gezegd: met de compact en het nieuwe crankstel erop oogt mijn machientje fantastisch! Laat die Vogezen maar komen…

Als de werkdag erop zit, verzamelen de renners en begeleiders van BMCT zich in de loods van de Medishop om de fietsen en andere benodigdheden in de camionette te laden. De fietsen worden ingepakt in de grote dozen waarin de bedden voor de Medishop geleverd worden, zodat ze het transport ongeschonden overleven.

 Na een uurtje werken, grappen en grollen (alles op de gevoelige plaat vastgelegd door cameraman Yves) vertrekt iedereen huiswaarts voor de laatste nacht op Belgische bodem voor de start van de expeditie …