

90,4 km | 3:36:05 | 25,1 km/h
Vandaag wordt weer een ware wielerhoogdag, want ik ontvang mijn eerste BMCT-gast op de MandelGaverRoute: Rossi himself komt de route inrijden. De straten zijn nog nat, en er hangt regendreiging in de lucht, maar dat kan de pret niet drukken. Aan een gezapig tempo, gezellig tetterend, rijden we door de velden. Als we het klimmetje van de Poelberg aanvatten, roept Rossi uit: “Olala, er zit zelfs klimwerk in!”. “Jaja, en wacht maar: Nokereberg komt er ook nog aan!”, riposteer ik, alsof het de Tourmalet zelve betreft.
Na een uurtje of 2, als we al een flink eind op de Gaverbeekroute zitten, laat Rossi weten dat hij het onverwacht zwaar heeft: zijn hartslag zit constant boven de 150 – ongehoord hoog voor hem! Meer aanmoediging heb ik niet nodig om op Nokereberg eens flink door te trekken!
Tijdens de afdaling zorgt Rossi nog voor een slapstickmoment door het voetpad te kiezen om de kasseien te vermijden. Het gootje, tot daar aan toe, maar het voetpad? Dat is écht not done!
Een half uurtje later rijden we door het centrum van Waregem, en ik stuur een reminder naar mezelf: dit deel van M.G.R. moet hertekend worden, zodat we via minder drukke wegen terug naar de Leie kunnen rijden.
In Ooigem nemen we afscheid: Rossi rijdt verder richting Kortrijk, ik maak nog een ommetje via Lendelede op de terugweg naar Izegem.






