Col du Page (1,5km / gemiddeld 8,2% / steilste 10%)
Meteen na onze rustpauze op de Col d’Oderen staat er opnieuw een klimmetje op het programma: de Col du Page. Dit is wat Alex Polfliet ervan vindt …
“De Col du Page is wat men hier een Route Forestière noemt: niet meer dan een bospad waar eerst wat kleverige stroop stroop werd uitgesmeerd en nadien wt keitjes werden overgekeild in de hoop dat ze zich hier en daar wel zouden vastzetten. We prijzen ons gelukkig dat we een 39×26 (!) hebben gestoken want deze Col du Page is geen koorknaapje (heb je de woordspeling?). In anderhalve kilometer worden we 125 meter hoger gebracht (nou ja, gebracht …). Gelukkig is het een korte klim en is deze bladzijde zo omgedraaid (en heb je deze woordspeling?). De top ligt verscholen in het bos en aangezien er geen chalet of enig drankstandje huist, fietsen we maar gewoon door. Het weggetje slingert zich lukraak door het woud heen, tot we plots aan enkele skipistes arriveren en de weg twee keer kort na elkaar splitst. Neem telkens de weg die het meeste afdaalt.
Nu even opletten, want net waar je het centrum van Bussang bereikt kom je aan een T-kruispunt waar je rechts moet. Dit om te vermijden dat we beneden in het dal op de heel drukke N66-E512 uitkomen. We blijven de gevaarlijke verkeersader parallel op de valleiflank volgen, tot we stilaan ook afdalen tot in St.-Maurice-sur-Moselle.”
Ballon d’Alsace (9km / gemiddeld 6,9% / steilste 12%)
Hier verlaten we even de route uitgestippeld door Alex Polfliet om de Ballon d’Alsace, met meer dan 20 doortochten van de Tour de France de beroemdste berg van de Vogezen, op ons palmares bij te schrijven.
We rijden de Moselle over en gaan rechtsaf op de N66. Deze volgen we zo’n 200 m, tot we linksaf de Rue du Ballon d’Alsace inrijden… en hier begint meteen de klim, die ons 9 kilometer verder naar de top brengt. Zijn we tot hier mooi gegroepeerd gebleven, dan komt nu het moment om de duivels te ontbinden. Op de top kunnen we weer op adem komen tijdens een welverdiende middagpauze, dus mogen we eens gek doen en een koninklijke BMCT-sprint inlassen: wie als eerste boven komt, verdient de titel “Roi du Ballon d’Alsace” en mag als beloning een leuk terrasje uitzoeken waar we onze reserves kunnen aanvullen!
Oh ja, de mening van Alex Polfliet over deze klim:
“Nog voor we de bebouwde kom van St.-Maurice buiten zijn, gaat de weg al nijdig hellen. In korte lussen stijgen we aan 8 procent tussen de huizen uit. De volgende 4 kilometer fiets je tussen de weiden en je prijst je gelukkig dat er niet te veel wind staat. De hele klim blijft gelijkopgaand al lijkt de eerste kilometer de zwaarste, wellicht door de bruuske aanvang. Even nadat we het bos infietsen krijgen we een eerste zeer brede haarspeldbocht. We nemen hem aan de buitenzijde waardoor we ons 100m vals plat gunnen. Het volgende stuk na die bocht gooit er een extra percentje boven op en verontrust merken we dat de ketting reeds op de allerkleinste versnelling ligt! Bij de volgende bochten moeten we oog hebben voor onze veiligheid en de binnenkant nemen. Dit snijdt meteen de benen af: dit is het steilste stuk van de berg en we worden uit het zadel gedwongen. De ene bocht volgt nu op de andere en vertwijfeld kijken we uit naar de top die ons uit ons lijden moet verlossen. Wanneer we in een wijdse linkse bocht even uit het bos draaien, weten we dat er ons nog anderhalve kilometer rest. Weer het bos infietsend vlakt de berg af tot 5% en enkele ogenblikken later zien we het verlossend bord: ‘Col du Ballon d’Alsace – altitude 1171m’. “
